W dokładnym tłumaczeniu "Spojrzenie(Kan) w niebo(ku)". Nazwa ta ma dwa znaczenia. Pierwsze - związane z elementem rozpoczynającym kata, gdzie wykonujący poprzez złączone i wzniesione dłonie "spogląda w niebo". Drugie - wyraża jedność i spokój wewnętrzny który symbolizują złączone ponad głową dłonie. Co ciekawe pierwsza pozycja kata, mogąca być obroną przed ciosem sierpowym na głowę, nosi nazwę pozycji pijaka (suirakan no kamae) i może wyobrażać człowieka pijącego wino ze dzbana. Początkowa nazwa kata to "Kusanku" (nadal w stylach shuri-te, wado-ryu). Forma o chińskim rodowodzie, przywiózł je z Chin w 1761 r. generał Ku Shanku, chiński attache wojskowy na okinawie. W układzie tej formy można odnaleźć podobieństwa do północno chińskiego kung-fu. Yoshitaka Funakoshi uprościł tą formę, oraz zminił jego nazwę na kanku. Ćwiczenie to przedstawiane jest jako suma układów i technik kata heian, najdłuższe kata stylu w shotokan.
"Dai" oznacza długi, duży a "Sho" mały, krótki. W porównaniu z Kanku-dai, Kanku-sho ma mniejsze znaczenie ze względu na mniejszą obfitość technik i przemieszczeń.
KANKU DAI
KANKU SHO